Książka redakcyjna od DBMoJo

Framing Tomorrow

Dwadzieścia esejów o świecie, w którym maszyny mówią, a ludzie nadal odpowiadają. Każdy łączy klasyczną teorię mediów — McLuhana, Stuarta Halla, Craiga, Bourdieu — z konkretnym problemem, przed którym w tym roku stoi redakcja, klasa albo platforma.

Czytaj eseje Napisz do nas
20esejów w czterech częściach
4części, jeden argument
1pytanie pod tym wszystkim
Kto ma prawo kadrować jutro?

Etyka skoncentrowana na człowieku, powiedziana wprost

Zanim technologia zmieni redakcję albo klasę, ktoś już określił, czym ona jest i jakie poświęcenia są rzekomo nieuniknione. Ta książka zadaje każdej takiej ramie cztery pytania.

01

Kto zyskuje

Kto zyskuje nową możliwość, a kto traci realny wybór w tej wymianie?

02

Kto ponosi ryzyko

Kto ponosi ryzyko, a kto jest w pozycji, by zażądać wyjaśnienia?

03

Godność, nie slogan

Godność znaczy nigdy nie sprowadzać źródła, pracownika, ofiary ani czytelnika do wygodnego surowca.

04

Cel, nie środek

Czy człowiek pozostaje celem układu — czy po cichu staje się środkiem?

Zacznij czytać

Najnowsze eseje

Teoria wystarczająco stara, by jej zaufać, problem wystarczająco nowy, by miał znaczenie, i protokół do wdrożenia w tym tygodniu.

Zobacz wszystkie 20 esejów
Jak zbudowana jest książka

Cztery części

Eseje biegą po kolei, od mechanizmów znaczenia aż po jedno pytanie, które zamyka książkę.

I

Maszyny znaczenia

Pięć esejów o systemach, które porządkują znaczenie, zanim zauważymy samo porządkowanie: McLuhan, Stuart Hall, Craig, teoria framingu i „ja” napisane przez maszynę.

 II

Architektura uwagi

Pięć esejów o drodze od nadmiaru informacji do publicznej istotności: cyfrowy plastik, silniki odpowiedzi, agenda-setting, sztuczne tłumy i pochlebcza AI.

 III

Dowody w syntetycznym świecie

Pięć esejów odbudowujących zaufanie jako łańcuch odpowiedzialnych relacji: znikający przypis, pochodzenie obrazu, autentyczność, kieszenń reportera i prompt poza materiałem.

 IV

Odpowiedzialność ma ludzką twarz

Trzy zamykające eseje o tym, kto płaci ukryty koszt: niewidzialna praca, nierówność językowa, wykluczenie przez projekt, syntetyczna przemoc i ludzki nadzór, który naprawdę ma władzę.

Dwadzieścia esejów. Jedna myśl przewodnia.

Każdy esej kończy się tak samo, jak się zaczyna: realny problem, teoria, która go tłumaczy, i protokół, który wdrożysz przed piątkiem.

Przeglądaj całą książkę